Skuteczność menedżerów mierzona jest głównie osiąganymi rezultatami biznesowymi, zwłaszcza w obszarze zysków. Zysk jest zawsze, z natury rzeczy, wskaźnikiem minionym, przyszły trudno bowiem precyzyjnie oszacować. Jest jednak kilka takich obszarów działań menedżerskich, w których bieżąca skuteczność w dużej mierze pozwala przewidywać, że nadchodzące rezultaty będą dobre.
Choć eksperci różnie je definiują, są zgodni w jednym: kluczowym wskaźnikiem jest zarządzanie potencjałem ludzkim. Właściwe znacząco wpływa na przyszłe rezultaty finansowe.
Które czynniki w zarządzaniu ludźmi są kluczowe?
Bez wątpienia jest ich wiele, ale najważniejsze z nich to:
kompetencje: bieżące umiejętności oraz potencjał dalszego rozwoju;
klimat i zadowolenie: motywacja, nastawienie, morale;
efektywność: optymalizacja kosztów związanych z personelem odpowiedzialnym za wyniki biznesowe.
Styl zarządzania stymuluje lub gasi inicjatywy i poziom zaangażowania pracowników. Powoduje - lub nie - rozwój kompetencji. Wpływa na klimat i atmosferę w organizacji. W końcowym efekcie przekłada się na wynik finansowy i sytuację rynkową firmy.
Cel
Celem gry jest takie kierowanie aktywami ludzkimi firmy, aby w warunkach konkurencji z innymi zespołami (firmami) osiągnąć najlepszy wynik na przestrzeni kilku symulowanych lat. Wynik mierzony jest trzema czynnikami: ekonomicznym, poziomem umiejętności pracowników, atmosferą wewnątrz firmy. Symulacja ma za zadanie pokazać, w jaki stopniu wpływają one na siebie i są od siebie zależne.
Gra jest doskonałym narzędziem do oceny własnej wiedzy i umiejętności związanych z zarządzaniem ludźmi. Pokazuje zarówno trudność i złożoność samego procesu oceny sytuacji, jak i konsekwencje podjętych decyzji, zwłaszcza tych nietrafnych.
Przebieg gry
Gra symuluje trzy kolejne lata zarządzania organizacją konkurującą na rynku z innymi firmami. Na początku każdego roku dział HR przekazuje raport z biznesowym scenariuszem na najbliższy rok i wynikającymi z niego wytycznymi odnośnie polityki personalnej.
Dla kogo przeznaczona jest gra?
Gra odwołuje się do modelu elastycznego zarządzania Tannenbauma i Schmidta, na którym swoją koncepcję opiera też K. Blanchard. Skierowana jest do osób odpowiedzialnych za wyniki biznesowe osiągane przez zespoły pracownicze, w tym koordynujących ich pracę lub realizujących specjalne projekty, w których ważny jest osiągany wynik finansowy.